Dzisiaj:
XVIII Niedziela Zwykła
Niedziela 2 sierpnia — św. Euzebiusz z Vercelli, biskup; św. Piotr Julian Eymard, prezbiter; odpust Porcjunkuli; bł. Joanna z Azy, matka św. Dominika
Jutro:
Dzień powszedni
Poniedziałek 3 sierpnia — św. Lidia

Kto przychodzi do Chrystusa, nie będzie łaknął

Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że na brzegu jeziora nie ma Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do Kafarnaum i tam Go szukali. Gdy zaś Go odnaleźli na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: «Rabbi, kiedy tu przybyłeś?»

Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec».

Oni zaś rzekli do Niego: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?»

Jezus odpowiadając rzekł do nich: «Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał».

Rzekli do Niego: «Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».

Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze tego chleba».

Odpowiedział im Jezus: «Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».

J 6, 24-35 Kto przychodzi do Chrystusa, nie będzie łaknął






SUMA ODPUSTOWA
z procesją Eucharystyczną

6 sierpnia 2015.r. (czwartek) godz. 11.00
przewodniczy: ks. Mateusz Szewczyk

MSZA ŚWIĘTA NA CMENTARZU
środa, 5 sierpnia 2015 r. godz. 18.00 – kaplica cmentarna






2 sierpnia 2015 r. Osiemnasta Niedziela zwykła

Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył

Trudnym wyzwaniom często towarzyszą lęk i obawy przed przyszłością. Przeszłość, nawet bolesna i upokarzająca, jawi się jako łatwiejsza, bo już przeżyta i znana.
    W drodze do Ziemi Obiecanej Izraelici wiele razy tracili cierpliwość, tęskniąc za garnkami mięsa i porcjami chleba należnymi niewolnikom nawykłym do ciężkiej pracy. Bóg wychodził naprzeciw ich potrzebom i lękom. O zmierzchu otrzymywali mięso, zaś darem na każdy nowy dzień była manna, zsyłana jako „chleb z nieba na kształt deszczu”. Gdy zdumieni pytali, co to jest, Mojżesz wyjaśnił: „To jest chleb, który Pan wam daje na pokarm”.
    W Egipcie ciężko pracowali na zwyczajny chleb, a na pustyni otrzymują pokarm nadzwyczajny, nad którego przygotowywaniem się nie trudzą. W pełni zaspokaja ich głód i daje im poczucie bezpieczeństwa.
    Po wielu wiekach, które upłynęły od tych wydarzeń, psalmista, a wraz z nim lud Bożego wybrania, radośnie śpiewa: „Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył”. Pamięć o darze manny przekazywano z pokolenia na pokolenie, dzięki czemu wciąż pozostawała ona duchowym pokarmem Izraela. Wychwalano Boga za „chleb niebieski”, dziękowano, że „spożywał człowiek chleb aniołów”.

Nazajutrz po cudownym rozmnożeniu chleba i ryb tłum szuka Jezusa, by Go obwołać królem. Jezus demaskuje te intencje: „Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości”. Mimo to nie karci, lecz naucza, ukazuje całkowicie nowe horyzonty: „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy”.
    Rozmnożenie chleba i ryb to znak i zapowiedź daru, który znacznie przewyższy dar manny z czasów Mojżesza. W mannie Izraelici upatrywali „chleb z nieba”, ale Jezus zapowiada: „Dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba”. Manna wpisywała się w rzeczywistość Pierwszego Przymierza, natomiast „prawdziwy chleb z nieba”, czyli Eucharystia, odzwierciedla radykalną nowość osoby i posłannictwa Jezusa Chrystusa.

Czytanie z Listu św. Pawła do Efezjan wzywa do zerwania z pogańskim sposobem życia. Można patrzeć na Chrystusa i Kościół oczami świata, i to spojrzenie nazbyt często udziela się też wielu chrześcijanom. Dlatego Apostoł Narodów zachęca, by patrzeć na świat oczami Chrystusa i Kościoła. Są to dwa zupełnie odmienne spojrzenia. To drugie, zakorzenione w Ewangelii, wymaga porzucenia „dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek kłamliwych żądz”.
    Niemało ludzi, nawet ochrzczonych, żyje tak, że lepiej dla nich, aby Boga nie było. Ulegają zepsuciu, zamykając oczy na Boga i Jego dary. Lecz ci, którzy wiernie trwają przy Chrystusie, też potrzebują nieustannej odnowy. Oznacza ona przyoblekanie „człowieka nowego, stworzonego na obraz Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości”.
    Pokarm chrześcijanina, „człowieka nowego”, podtrzymujący i rozwijający jego życie duchowe, stanowi Eucharystia – dar już dawno przeczuwany na pustyni oraz zapowiedziany w Kafarnaum i ustanowiony w jerozolimskim Wieczerniku, a od prawie dwóch tysięcy lat hojnie rozdzielany w Kościele.

Ksiądz profesor Waldemar Chrostowski

ZA: Tygodnik Katolicki „Niedziela”





Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca

W czasie objawień fatimskich w 1917 roku Matka Boża powiedziała do piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Aby je ratować Bóg chce rozpowszechnić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca". Kilka lat później, 10 grudnia 1925 roku, ukazała się Łucji z sercem otoczonym cierniami prosząc o nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca. Serce Maryi, tak nieskończenie dobre dla wszystkich, jest nieustannie ranione przez wielu ludzi bluźnierstwami i niewdzięcznością.

Dlaczego pięć pierwszych sobót miesiąca?

Jest 5 rodzajów obelg i bluźnierstw przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi:

  1. bluźnierstwa przeciwko Jej Niepokalanemu Poczęciu,
  2. bluźnierstwa przeciw Jej Dziewictwu,
  3. bluźnierstwa przeciw Jej Boskiemu Macierzyństwu i nieuznawanie w Niej Matki ludzi,
  4. znieważanie czynione przez tych, którzy wpajają w serca dzieci obojętność, pogardę, a nawet odrazę do Niepokalanej Matki,
  5. obrazę czynioną przez tych, którzy znieważają Ją w Jej świętych wizerunkach.

Matka Boża zaprasza nas do wynagrodzenia za te zniewagi, zapewnia wszystkich, którzy przez pięć pierwszych, kolejnych sobót podejmą dzieło wynagrodzenia Jej sercu: "Przybędę w godzinie śmierci z łaskami do zbawienia"

Przez pięć kolejnych pierwszych sobót należy:

  1. Przystąpić do sakramentu pokuty z intencją wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi - przed spowiedzią lub w czasie rozgrzeszenia wzbudzić w sercu intencję wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi (kto zapomni o wzbudzeniu może uczynić to przy najbliższej spowiedzi) oby tylko w pierwszą sobotę być w stanie łaski uświęcającej.
  2. Przyjąć Komunię Św. W intencji wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi
  3. Odmówić pięć tajemnic różańcowych
  4. Przez piętnaście minut rozważać tajemnice różańcowe ofiarując tę medytację w wymienionej intencji.

W naszej parafii w każdą pierwszą sobotę miesiąca wystawiany jest Najświętszy Sakrament, odbywa się wspólna modlitwa i rozważane są tajemnice Różańca Św., o któy prosiła nas Matka Boska. Zachęcamy wiernych do wspólnej modlitwy i uczestniczenia w Nabożeństwach pięciu pierwszych sobót miesiąca z intencją wynagrodzenia Niepokalanemu sercu Maryi za zniewagi i bluźnierstwa.

"Wezwanie jakie Bóg skierował do nas za pośrednictwem Najświętszej Maryi Panny w pełni zachowuję do dziś swoją aktualność. Przyjmijmy światło płynące z Fatimy, poddajmy się Maryi. Jej Niepokalane Serce niech będzie naszą ucieczką i dorgą Chrystusa"

Św. Jan Paweł II






Codzienny kalendarz historyczny:

216 przed n.Chr.Bitwa pod Kannami. Wódz kartagiński Hannibal pokonał liczniejszą armię rzymską, stosując manewr polegający na dwustronnym oskrzydleniu i okrążeniu atakującego przeciwnika.
1755Urodził się Jan Henryk Dąbrowski, polski generał, twórca Legionów Polskich we Włoszech.
1897Zmarł Adam Asnyk, poeta i dramatopisarz polski, uczestnik Powstania Styczniowego.
1919Sejm przyjął ustawę o nadaniu stopni oficerskich w Wojsku Polskim.
1926Sejm uchwalił poprawki do Konstytucji zwane nowelą sierpniową. Prezydent otrzymał prawo wydawania niektórych rozporządzeń z mocą ustawy w okresie, gdy Sejm nie obradował.
1940W Rogoźnicy koło Wrocławia Niemcy założyli obóz koncentracyjny Gross–Rosen. Zginęło w nim ok. 40 tysięcy więźniów.
1945Zakończyła się konferencja w Poczdamie. Jej celem było ustalenie porządków w powojennej Europie.
1954Władze komunistyczne zlikwidowały wydziały teologii katolickiej na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jagiellońskim.