Dzisiaj:
Dzień powszedni
Wtorek 24 maja — święci Donacjan i Rogacjan, męczennicy
Jutro:
Dzień powszedni
Środa 25 maja — św. Beda Czcigodny, prezbiter i doktor Kościoła; św. Grzegorz VII, papież; św. Maria Magdalena de Pazzi, dziewica






Jezus powiedział swoim uczniom:

«Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek słyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego bierze i wam objawi».

J 16, 12-15 Wszystko, co ma Ojciec jest moje. Duch z mojego weźmie i wam oznajmi.






Uroczystość Najświętszej Trójcy.

Trzy Osoby w Jednej.
    Dla wielu to absurd.
    Dla nas, chrześcijan, prawda wiary. Wielka tajemnica, której nie sposób zrozumieć człowiekowi. "Dogmat o Trójcy Świętej ukształtował się dopiero w IV wieku - tłumaczy Anna Świderkówna - a słowo «Trójca» nie jest przecież imieniem Boga, a próbą zarysowania niezgłębionej Tajemnicy. Jeżeli ktoś mi powie, że to jest trudne do zrozumienia, to w odpowiedzi przytoczę słowa św. Augustyna, który stwierdził: «Jeżeli nie rozumiesz, to dobrze. Bo jeśli coś rozumiesz, to to już na pewno nie jest Bóg»".

Nie starajmy się więc rozumieć, a jedynie przyjąć prawdę o Trójcy Świętej. Przez chrzest św. zostaliśmy wezwani do "uczestnictwa w życiu Trójcy Świętej tu, na ziemi w mroku wiary, a po śmierci w światłości wiecznej" (Katechizm Kościoła Katolickiego, 265).
    Powtórzę, Bóg zaprasza nas do życia Jego życiem! Do trwania w Jego miłości, do czerpania z Jego łask. To od nas tylko zależy, w jaki sposób odpowiemy na to zaproszenie, czy pozwolimy, by Bóg uczynił sobie w nas mieszkanie. A będziemy z Nim wieczerzać, jak czytamy u św. Jana, tylko wtedy, gdy rzeczywiście Go umiłujemy i będziemy zachowywać Jego naukę, gdy będziemy żyli zgodnie z Jego słowem (por. J 14, 23).
    "Bóg jest Miłością: Ojciec, Syn i Duch Święty. Bóg chce w sposób wolny udzielać chwały swego szczęśliwego życia. Taki jest Jego "zamysł życzliwości", który powziął przed stworzeniem świata w swoim umiłowanym Synu, przeznaczając "nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa" (Ef 1, 4-5), abyśmy stali się "na wzór obrazu Jego Syna" (Rz 8, 29), dzięki duchowi "przybrania za synów" (Rz 8, 15)" (KKK 257).

Od oddania się Trójcy Świętej rozpoczynamy nasz każdy dzień i każdy dzień nim kończymy. W Bogu "żyjemy, poruszamy się i jesteśmy" (Dz 17, 28). Bogu jedynym w Trzech Osobach. I każda z nich jest całym Bogiem, a nie jedynie kawałkiem. "Ojciec jest tym samym co Syn, Syn tym samym co Ojciec, Duch Święty tym samym co Ojciec i Syn, to znaczy jedynym Bogiem co do natury" - tak tajemnicę Trójcy Świętej tłumaczy Synod Toledański w 675 r. Jednak każda z Osób Boskich różni się między sobą. Różni się relacją pochodzenia, na co wskazuje Sobór Laterański z 1215 r.: "Ojciec jest tym, który rodzi; Syn tym, który jest rodzony; Duch Święty tym, który pochodzi". I tak po ludzku rozumując, każda z Osób ma inną rolę do spełnienia w naszym życiu. Ojciec nas nieustannie rodzi, chce być w naszym życiu wciąż na nowo poznawany, czczony i kochany. Mówi do nas nieustannie jak do Chrystusa podczas chrztu Janowego w Jordanie: "Ty jesteś moim dzieckiem umiłowanym - synem, córką" (por. Łk 3, 22). Syn objawia nam miłość Ojca, uczy, jak wypełniać Jego wolę aż po krzyż. Duch chce nas uczyć o Ojcu i Synu, umacniać nas i prowadzić drogą do nieba; umacnia nas do dawania świadectwa o wielkich dziełach, które czyni w naszym życiu.

"O Boże mój, Trójco Przenajświętsza, którą uwielbiam, dopomóż mi zapomnieć zupełnie o sobie samej, abym mogła zamieszkać w Tobie nieporuszona i spokojna, jakby moja dusza była już w wieczności. Oby nic nie zmąciło mego pokoju i nie wyprowadziło mnie z Ciebie, o mój Niezmienny, ale niech każda minuta zanurza mnie coraz bardziej w głębokości Twojej Tajemnicy. Napełnij pokojem moją duszę. Uczyń z niej swoje niebo, swoje umiłowane mieszkanie i miejsce swego spoczynku. Obym tam nigdy nie zostawiła Ciebie samego, lecz abym tam była cała, cała żyjąca wiarą, cała adorująca, cała poddana Twemu stwórczemu działaniu" (bł. Elżbieta od Trójcy).

Karolina Jadczyk

ZA: Tygodnik Katolicki „Niedziela”






Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - Boże Ciało

Uroczystość Ciała i Krwi Chrystusa po raz pierwszy świętowano w Liege w 1247 roku.

Jest ona ściśle związana ze średniowieczną pobożnością eucharystyczną, przejawiającą się m.in. w pragnieniu oglądania hostii, której widok dla grzeszników pozbawionych komunii był najważniejszym momentem uczestniczenia we mszy, a dla innych spełnieniem potrzeby kontaktu z Bogiem ukrytym, lecz prawdziwym, niezależnie od komunii.

 Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - Boże Ciało

Z punktu widzenia ówczesnej teologii konieczne było podkreślenie Bożej obecności w wielkości i majestacie, którą przesłoniła wizja ofiary krzyżowej Chrystusa.

Znaczny wpływ na powstanie uroczystości nazywanej w Polsce tradycyjnie świętem Bożego Ciała (mszał z 1970 roku posługuje się określeniem: uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa) miały widzenia przełożonej klasztoru z Mont Cornillon koło Liege, Julianny de Retine, z których miała wynikać potrzeba ustanowienia specjalnego święta ku czci Eucharystii. Opiekun duchowy Julianny, późniejszy papież Urban IV ustanowił uroczystość Bożego Ciała świętem Kościoła powszechnego i w tym celu przygotował w 1264 roku specjalną bullę, która jednak z powodu nagłej śmierci papieża nie od razu została ogłoszona.

Do tej sprawy wrócił po latach papież Jan XXII. W początkach XIV wieku święto zyskuje znaczną popularność w Anglii, Hiszpanii i w krajach skandynawskich.

Z terenu Polski pierwsza informacja o uroczystym obchodzie Bożego Ciała pochodzi z diecezji krakowskiej (1320), którą zarządzał wówczas biskup Nanker.

Procesja została wprowadzona później niż sama uroczystość i początkowo miała charakter przede wszystkim adoracyjny — uczczenia Chrystusa pod postacią hostii.

W XV wieku pojawia się dodatkowo motyw prośby o pogodę, urodzaj i odwrócenie klęsk. Z tego czasu pochodzi zwyczaj śpiewania początków Ewangelii przy czterech ołtarzach.

W liturgii średniowiecznej początek Ewangelii był uroczystą formułą błogosławieństwa i wierzono.

więcej: tutaj






Historia Siennickiego Krzyża

Zabory to najtrudniejszy czas naszych dziejów.

Jest rok 1905. Siennica cierpi pod rosyjskim butem. W całym Królestwie Polskim szerzą się strajki i protesty. Wśród postulatów Polaków pojawia się żądanie polskiej szkoły.

Krzyż Siennicki

Także i u nas, w Siennicy, postawiono warunek nauki w języku ojczystym w jednoklasowej szkole początkowej i Seminarium Nauczycielskim. Rozpoczęty wówczas strajk szkolny miał burzliwy przebieg. Uczniowie zostali zabrani ze szkoły, co za tym idzie, nauka przerwana. Miejscowa społeczność walczyła również o wiarę katolicką i dlatego potajemnie wykonany został w Ukrainie koło Krzywicy drewniany krzyż. Postawili go wspólnymi siłami mieszkańcy Siennicy i okolicznych wiosek. Wśród wykonawców wymieniany jest Antoni Kuć, Michał Rumach, Adolf, Marcin i Stefan Ryniewicz, Franciszek i Paweł Strzelec, Antoni Barankiewicz, Walentyna Duszczyk, Jakubowski, Braulińscy i Wielądkowie. Cichym sojusznikiem wykonawców był ks. Łukasz Janczak.

Krzyż obsadzono i ogrodzono w nocy z 8 na 9 czerwca, w wigilię Bożego Ciała. Została na nim umieszczona tabliczka z napisem: "Boże zlituj się nad Narodem Polskim i wybaw Go z niewoli - wierni synowie Ojczyzny - A.D. 1905" (treść znana z przekazów ustnych). Następnego dnia pod krzyżem gromadziły się tłumy mieszkańców - uczestników procesji.

Mimo niezadowolenia ówczesnych władz krzyż przetrwał. W setną rocznicę walki o prawa narodowe, w tym o szkołę polską, w miejscu starego, rozsypującego się już krzyża, za sprawą ówczesnego proboszcza ks. Kazimierza Sokołowskiego, został postawiony nowy. Zaopatrzono go w dwie tabliczki informujące o okolicznościach wzniesienia krzyża: jedna z tekstem z przekazów ustnych, a treść drugiej brzmi: "W setną rocznicę zmagań z carskim zniewoleniem o wiarę i język ojców naszych Siennica 2005". Od 2005 roku jest on podporą ostatniego ołtarza procesji Bożego Ciała. Mamy prawo być dumnymi z postawy naszych przodków.

Krzyż położony jest na skrzyżowaniu ulic Mińskiej i Akacjowej (N 52º05′ 39.7821", E 21º36′59.459" - na podstawie www.vbest.com.pl/gps).

Dostęp do niego nie stanowi problemu.

Więcej można się dowiedzieć z:

  • W służbie wsi i kraju, praca zbiorowa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1966;
  • Siennicka uczelnia pedagogiczna historia, nauczyciele, absolwenci, Siennica 2005;
  • Czajka Stanisław, Siennicki duszpasterz ks. Łukasz Janczak (1835-1918), Mińsk Mazowiecki-Siennica 2015;
  • Księga miejsc pamięci narodowej Powiatu Mińskiego, praca zbiorowa pod redakcją Leszka Celeja, Mińsk Mazowiecki 2009.

Arkadiusz Jackowski i Dawid Wiącek
Uczniowie ZS im H. i K. Gnoińskich






Codzienny kalendarz historyczny:

1543We Fromborku zmarł Mikołaj Kopernik, astronom, matematyk, który wprowadził do nauki nowożytnej teorię heliocentryczną.
1865W Sokołowie Podlaskim Rosjanie stracili księdza Stanisława Brzóskę, dowódcę ostatniego oddziału Powstania Styczniowego.
1923Do Polski przybył pierwszy transport rękopisów wywiezionych po 1772 roku do Rosji.
1931Rozpoczęła pracę radiostacja w Raszynie, najsilniejsza w Europie stacja radiofoniczna (moc 120 kW), która swym zasięgiem objęła całą Polskę.
1939Zmarł Aleksander Brückner, wybitny filolog, historyk kultury i języka.
1945Rząd komunistyczny w Warszawie wydał dekret o utworzeniu Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Była to specjalna formacja wojskowa podległa ministrowi bezpieczeństwa publicznego, której główne zadanie stanowiła walka z niepodległościowym podziemiem.
1945W Lesie Stockim (pow. Puławy) oddział por. Mariana Berniaciaka „Orlika” rozbił grupę pacyfikacyjną NKWD – MO – UB. Zginęło 62 żołnierzy NKWD oraz 10 funkcjonariuszy MO i UB. Straty „Orlika” – 8 zabitych. Była to jedna z większych bitew polskiego podziemia powojennego.
1949Utworzono z Trizonii (amerykańskie, brytyjskie i francuskie strefy okupacyjne Niemiec) Republikę Federalną Niemiec.