Dzisiaj:
IV Niedziela Zwykła
Niedziela 1 lutego — św. Brygida z Kildare, dziewica; św. Rajmund z Fitero, opat; bazylika prymasowska w Gnieźnie
Jutro:
Dzień powszedni
Poniedziałek 2 lutego — Ofiarowanie Pańskie
Dzień życia konsekrowanego

Jezus naucza w synagodze

    

W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.

Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży».

Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego». Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.

A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Mk 1, 21-28 Jezus naucza jako mający władzę






PODZIĘKOWANIE

Ferie to czas kiedy wszyscy uczniowie powinni odpocząć. Udało się to grupie dzieci i młodzieży, która szczęśliwie wróciła w miniony poniedziałek z Poronina.
    Dziewięć dni spędzonych w górach pozwoliło wypoczywającym nie tylko pojeździć na nartach, snowboardzie czy łyżwach, ale także pograć w kręgle, skorzystać z kąpieli termalnych, zobaczyć uroki tatrzańskich dolin, wysłuchać koncertu kolęd zespołu Zakopower, poznać zwyczaje góralskie i spróbować podhalańskich przysmaków.
    Zawodnicy PKS „LIFE” nie tylko korzystali z atrakcji, ale i ćwiczyli swoje umiejętności podczas popołudniowych treningów na hali. Uczestnicy zimowiska wraz z opiekunami serdecznie dziękują p. Zenobii Wielgo i p. Januszowi Ogonowskiemu, którzy odpowiedzieli na nasz apel i finansowo wsparli wyjazd.
    Za wszelką pomoc z serca dziękujemy.






1 lutego 2015 r. IV niedziala zwykła

Uczył ich jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie

Mojżesz, obok Abrahama, to największy bohater wiary biblijnego Izraela. Łączył, jak nikt inny, przymioty przywódcy, prawodawcy i proroka oraz był słusznie otaczany najwyższym szacunkiem jako wzór dla wierzących.
    A przecież to właśnie on zapowiada, że Bóg wzbudzi Izraelitom proroka „podobnego do mnie”, co Bóg potwierdził, zobowiązując do okazywania mu posłuszeństwa. Nawet najwięksi i najbardziej niezłomni bohaterowie wiary nie powinni się obawiać, że nie będą mieli godnych następców.
    Bóg jest wiernym Pasterzem wszystkich, którzy Mu ufają, co – jak woła Psalmista – skłania do uwielbienia Go i zginania przed Nim kolan.

Największym z zapowiadanych następców Mojżesza był Jezus.
    Nie jest On ogniwem w długim łańcuchu starotestamentowych postaci, mimo że stanowi ich kontynuację, lecz kimś zupełnie nowym. Gdy po raz pierwszy stanął w synagodze w Kafarnaum, której pozostałości zachowały się do dzisiaj, Jego nauczanie budziło zdumienie, „uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie”.
    Wkrótce stało się jasne, że Jezus nie poprzestał na interpretacji Tory, lecz zajął jej miejsce. Aby to zrozumieć, wystarczy porównać kościół i synagogę; miejsce, które w kościele zajmuje tabernakulum, w którym jest przechowywany Najświętszy Sakrament, w synagodze zajmuje arka, w której jest przechowywany zwój Tory.

Jezus nie poprzestał na słowach, lecz poparł je wymowną czynnością symboliczną. Polegała ona na wypędzeniu z mężczyzny, który przebywał w synagodze, ducha nieczystego. Jego obecność musiała być zauważalna i dokuczliwa, co przejawiło się w wołaniu, że nauczanie i działalność Jezusa oznaczają definitywną konfrontację z tym, co złe i co ludziom szkodzi. Polecenie: „Milcz i wyjdź z niego” okazało się skuteczne. Zebrani naocznie przekonali się, że prawdziwe muszą być słowa, które natychmiast sprawiają to, co oznaczają.
    Ich zdumienie przerodziło się w pytanie o tożsamość Jezusa i wkrótce „rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej”. Spełniła się więc zapowiedź starotestamentowego proroka, że „lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie”.

Radykalnie nowe wejście Boga w historię ludzkości, które dokonało się w Jezusie Chrystusie, wymaga od Jego wyznawców radykalnie nowego stylu życia. Jego szczególny wyraz stanowi bezżenność, która pozwala na pełne oddanie się Panu jako oblubieńcowi.
    Nie jest to wyzwanie łatwe ani takie, które zwyczajnie wpisuje się w porządek świata. Paweł, pisząc do chrześcijan w Koryncie, których wcześniej pozyskał dla wiary, porównuje ze sobą małżeństwo i bezżenność. Nie dezawuując życia w małżeństwie, uwypukla wyjątkowe pożytki z bezżenności podjętej dla Pana, która sprzyja temu, że „człowiek troszczy się o sprawy Pana, o to, jak by się przypodobać Panu”. Jednak motywacja bezżenności musi być na tyle silna, że nie stanie się ona pułapką.
    Wciąż pozostaje w mocy zapewnienie Pawła, iż pochwała bezżenności ma na celu to, „byście godnie i z upodobaniem trwali przy Panu”. W tym roku Kościół daje nam te słowa pod rozwagę w przeddzień święta Ofiarowania Pańskiego, obchodzonego jako Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.

Ksiądz profesor Waldemar Chrostowski

ZA: Tygodnik Katolicki „Niedziela”





2 lutego
Święto Ofiarowania Pańskiego

Ofiarowanie Pańskie

Chcąc zrozumieć tą uroczystość i piękny zwyczaj poświęcenia gromnicy, trzeba sobie uświadomić, że dla podziwiania otaczającego nas świata są nam potrzebne dwa dary. Jednym jest światło, a drugim nasze oczy. Kościół gromadzi nas, abyśmy podziękowali za światło, które zalewa świat, za nasze oczy, które widzą.

Bez światła nie ma życia, bez światła nie ma poznania. Jedni widzą ten piękny, czarujący świat i wiedzą, że trzeba po nim szybko przechodzić, by dotrzeć do domu Ojca, bo mają oczy wiary; inni tego nie widzą. Wszyscy na chrzcie świętym otrzymaliśmy oczy wiary. Świeca jest symbolem ludzkiego życia. Kiedy zostanie zapalona, zaczyna jej systematycznie ubywać. Podobnie jest z naszym życiem. Od momentu, w którym je otrzymaliśmy, dni naszych systematycznie ubywa. Z każdą godziną, z każdą sekundą życie staje się krótsze.

Prośmy Matkę Najświętszą o dobre wykorzystanie życia, które nam jeszcze zostało, o gotowość do ofiary, o mocną i żywą wiarę aż do śmierci i o łaski potrzebne do wypełnienia chrześcijańskich zadań wobec świata.






Codzienny kalendarz historyczny:

1411Polska i Litwa zawarły w Toruniu pokój z zakonem krzyżackim. Litwa na czas życia Jagiełły i Witolda odzyskała Żmudź, a Polska ziemię dobrzyńską.
1717Pod presją wojsk carskich odbył się najkrótszy Sejm w dziejach Rzeczypospolitej. Sejm ten został nazwany „niemym” ze względu na niedopuszczenie posłów do głosu. Odczytano jedynie konstytucje. Zmniejszały one kontyngent wojsk saskich w Polsce i liczebnośċ polskiego wojska oraz ograniczały władzę hetmanów.
1733W Warszawie zmarł August II Mocny, król Polski, wielki książę litewski i elektor saski.
1888 W Tarnopolu urodził się gen. Franciszek Kleeberg, we wrześniu 1939 roku dowódca Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”.
1922W Wilnie został otwarty Sejm Orzekający, którego zadaniem było zdecydowanie o inkorporacji Litwy Środkowej do Polski lub federacji.
1925 Polskie Towarzystwo Radiotechniczne rozpoczęło nadawanie próbnego programu radiowego.
1944 Grupa harcerskiego oddziału „Pegaz” (późniejszy kryptonim „Parasol”) wchodząca w skład oddziału Kedywu Armii Krajowej wykonała wyrok Podziemnego Państwa Polskiego na niemieckim zbrodniarzu, generale SS Franzu Kutscherze, odpowiedzialnym za masowe rozstrzeliwania i wywózki do obozów koncentracyjnych.