Dzisiaj:
Dzień powszedni
Wtorek 7 lipca — bł. Benedykt XI, papież
Jutro:
Dzień powszedni
Środa 8 lipca — św. Jan z Dukli, prezbiter; św. Edgar Spokojny, król

Jezus w synagodze

Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze.

A wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: "Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?". I powątpiewali o Nim.

A Jezus mówił im: "Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony". I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Mk 6, 1-6 Jezus nie przyjęty w Nazarecie






5 lipca 2015 r. Trzynasta Niedziela zwykła

Moc w słabości się doskonali

W czytaniach mszalnych przewija się wątek sprzeciwu wobec Boga.
    Czytanie z Księgi Ezechiela, nawiązując do stanu duchowego mieszkańców Jerozolimy w początkach VI wieku przed Chrystusem, mówi, że, tak samo jak przodkowie, są ludem buntowników. Silny sprzeciw wobec pełnienia woli Bożej przejawia się na zewnątrz i znajduje wyraz na bezczelnych twarzach, które odzwierciedlają zatwardziałość serc.
    Z kolei czytanie z Ewangelii według św. Marka mówi o sprzeciwie, którego Jezus doświadczył w rodzinnym Nazarecie. Jego krajanie nie chcieli albo nie potrafili otworzyć się na radykalną nowość Jego osoby i posłannictwa. Jezus ocenił ich sprzeciw w słowach, które stały się przysłowiem: "Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony".

Powinniśmy jednak dostrzec znamienny paradoks.
    Czytamy o sprzeciwie wobec misji proroka Ezechiela i misji Jezusa dlatego, że została zachowana, utrwalona i przekazana do naszych czasów rzetelna pamięć o tych wydarzeniach. A więc działalność Ezechiela i Jezusa nie okazała się bezowocna, lecz skutkowała nawróceniami i wiernością woli Bożej. Gdyby było inaczej, nie mielibyśmy pojęcia o wrogich reakcjach na ich nauczanie. W ten sposób staje się widoczna bardzo ważna prawda: nawet to, co złe, niewierne i gnuśne, Bóg potrafi wykorzystać dla okazania swej łaskawości i miłosierdzia.
    Zarówno w Jerozolimie, jak i w Nazarecie znaleźli się tacy świadkowie sprzeciwu wobec Ezechiela i Jezusa, którzy nie poddali się panującym nastrojom, lecz zachowali wierność Bogu. Dzięki temu nasza wiedza o dawnych buntownikach i niedowiarkach pomaga oceniać i przeżywać teraźniejszość oraz ufnie patrzeć w przyszłość.

Apostoł Paweł, sumiennie przyglądając się swemu życiu, zapamiętał skierowane do niego słowa zmartwychwstałego Pana: "Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali".
    Usłyszał je w okolicznościach dotkliwych trudności i pokus, stanowiących skutki wrogiej działalności szatana. Lecz i wtedy okazało się, że nie wszystko stracone, a więc nie należy się poddawać. Kto ufa Chrystusowi, nigdy nie jest sam! Co więcej, Paweł zrozumiał, że przezwyciężanie słabości i przeciwności stwarza podatność na zamieszkanie w człowieku mocy Chrystusa.
    Chrześcijanin, jak niegdyś Ezechiel, a później Jezus, natrafia na silne sprzeciwy i wrogość posuniętą aż do wzgardy i odrzucenia, ale się im nie poddaje. Wie, że ostatnie słowo zawsze należy do Boga. W każdym czasie, a zwłaszcza w okresach najtrudniejszej próby i największych przeciwności powinniśmy ponawiać wołanie psalmisty: "Do Ciebie, Boże, wznoszę moje oczy".

ZA: Tygodnik Katolicki „Niedziela”





Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca

W czasie objawień fatimskich w 1917 roku Matka Boża powiedziała do piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Aby je ratować Bóg chce rozpowszechnić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca". Kilka lat później, 10 grudnia 1925 roku, ukazała się Łucji z sercem otoczonym cierniami prosząc o nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca. Serce Maryi, tak nieskończenie dobre dla wszystkich, jest nieustannie ranione przez wielu ludzi bluźnierstwami i niewdzięcznością.

Dlaczego pięć pierwszych sobót miesiąca?

Jest 5 rodzajów obelg i bluźnierstw przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi:

  1. bluźnierstwa przeciwko Jej Niepokalanemu Poczęciu,
  2. bluźnierstwa przeciw Jej Dziewictwu,
  3. bluźnierstwa przeciw Jej Boskiemu Macierzyństwu i nieuznawanie w Niej Matki ludzi,
  4. znieważanie czynione przez tych, którzy wpajają w serca dzieci obojętność, pogardę, a nawet odrazę do Niepokalanej Matki,
  5. obrazę czynioną przez tych, którzy znieważają Ją w Jej świętych wizerunkach.

Matka Boża zaprasza nas do wynagrodzenia za te zniewagi, zapewnia wszystkich, którzy przez pięć pierwszych, kolejnych sobót podejmą dzieło wynagrodzenia Jej sercu: "Przybędę w godzinie śmierci z łaskami do zbawienia"

Przez pięć kolejnych pierwszych sobót należy:

  1. Przystąpić do sakramentu pokuty z intencją wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi - przed spowiedzią lub w czasie rozgrzeszenia wzbudzić w sercu intencję wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi (kto zapomni o wzbudzeniu może uczynić to przy najbliższej spowiedzi) oby tylko w pierwszą sobotę być w stanie łaski uświęcającej.
  2. Przyjąć Komunię Św. W intencji wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi
  3. Odmówić pięć tajemnic różańcowych
  4. Przez piętnaście minut rozważać tajemnice różańcowe ofiarując tę medytację w wymienionej intencji.

W naszej parafii w każdą pierwszą sobotę miesiąca wystawiany jest Najświętszy Sakrament, odbywa się wspólna modlitwa i rozważane są tajemnice Różańca Św., o któy prosiła nas Matka Boska. Zachęcamy wiernych do wspólnej modlitwy i uczestniczenia w Nabożeństwach pięciu pierwszych sobót miesiąca z intencją wynagrodzenia Niepokalanemu sercu Maryi za zniewagi i bluźnierstwa.

"Wezwanie jakie Bóg skierował do nas za pośrednictwem Najświętszej Maryi Panny w pełni zachowuję do dziś swoją aktualność. Przyjmijmy światło płynące z Fatimy, poddajmy się Maryi. Jej Niepokalane Serce niech będzie naszą ucieczką i dorgą Chrystusa"

Św. Jan Paweł II






Codzienny kalendarz historyczny:

1136Ojciec Święty Innocenty II w bulli gnieźnieńskiej wystawionej w Pizie potwierdził odrębnośċ i niezależnośċ polskiej administracji kościelnej od arcybiskupstwa w Magdeburgu.
1572W Knyszynie zmarł ostatni przedstawiciel dynastii Jagiellonów na polskim tronie – Zygmunt August.
1794Rozpoczęła się czterodniowa bitwa armii powstańczej z wojskami pruskimi i rosyjskimi na przedpolu Warszawy.
1806Na mocy pokoju w Tylży z ziem II i III rozbioru pruskiego utworzone zostało całkowicie zależne od Francji Księstwo Warszawskie (obszar ok. 104 tys. km2, 2,6 mln mieszkańców). Było ono monarchią konstytucyjną związaną unią personalną z Saksonią.
1807Francja i Rosja zawarły pokój w Tylży. Na mocy postanowień traktatu pokojowego Gdańsk został wolnym miastem, a Rosja uznała francuskie zdobycze w Prusach oraz przystąpiła do blokady kontynentalnej Wielkiej Brytanii. Napoleon zgadzał się na aneksję przez Rosję Białostocczyzny.
1863Aleksander Wielopolski opuścił sprawowane z woli cara stanowisko naczelnika rządu cywilnego i wyjechał na stałe z Królestwa Polskiego.
1944W ramach akcji „Burza” oddziały AK Okręgu Wileńskiego i Podokręgu Nowogródzkiego rozpoczęły walki o wyzwolenie Wilna. Po zdobyciu miasta Sowieci rozbroili żołnierzy AK, a następnie większośċ z nich – wraz z dowódcą Okręgu Wileńskiego AK płk. Krzyżanowskim – podstępnie uwięzili.
1981Ojciec Święty Jan Paweł II mianował Prymasem Polski ks. bp. Józefa Glempa.