Dzisiaj:
Dzień powszedni
Poniedziałek 2 marca — św. Agnieszka z Pragi, ksieni; bł. Karol, męczennik
Jutro:
Dzień powszedni
Wtorek 3 marca — św. Kunegunda, zakonnica

Przemienienie Pańskie

    

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem.

Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni.

I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie». I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

Mk 9, 2-10 Przemienienie Pańskie






Program Rekolekcji Wielkopostnych
15.03 - 18.03.2015r.

Niedziela

  730- Msza święta z nauką dla wszystkich
  900- Msza święta z nauką dla wszystkich
1100- Msza święta z nauką dla dzieci
1230- Msza święta z nauką dla wszystkich
1800- Msza święta z nauką dla młodzieży

Poniedziałek

  900- Msza święta z nauką dla dorosłych
1200- Nauka dla dzieci (klasy 0 - VI)
1330- Nauka dla młodzieży (gimnazjum + szk. średnia)
1700- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej
1830- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej

Wtorek

  900- Msza święta z nauką dla dorosłych
1200- Nauka dla dzieci (klasy 0 - VI)
1330- Nauka dla młodzieży (gimnazjum + szk. średnia)
1700- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej
1830- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej

Środa

  900- Msza święta z nauką dla dorosłych
1200- Nauka dla dzieci (klasy 0 - VI)
1330- Nauka dla młodzieży (gimnazjum + szk. średnia)
1700- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej
1830- Msza święta z nauką dla dorosłych i młodzieży pracującej

Rekolekcje poprowadzą Księża Salezjanie

Sakrament pokuty sprawowany będzie we wtorek i środę podczas każdej Mszy świętej.






1 marca 2015 r. Druga Niedziela Wielkiego Postu

W krainie życia będę widział Boga

Pierwsze czytanie, wyjęte z Księgi Rodzaju, to jeden z najbardziej przejmujących tekstów Starego Testamentu, znany w tradycji judaistycznej jako „Aqeda”, czyli „Związanie”.
    Wprowadza go zdanie: „Bóg wystawił Abrahama na próbę”, z czego wniosek, że Bóg nie potrzebował złożenia ofiary z Izaaka, syna Abrahama, potrzebował natomiast ofiary Abrahama złożonej z jego miłości do syna. Są ludzie, od których Bóg oczekuje znacznie więcej niż od innych, i – co najważniejsze – oni Go nie zawodzą.
    W starożytnych komentarzach dominowała myśl, że Abraham, gdy poddawał się tej próbie, bezgranicznie ufał Bogu, w przekonaniu, że może On mu przywrócić syna nawet po jego śmierci. Wyszedł zwycięsko z arcytrudnego doświadczenia i raz jeszcze usłyszał Bożą obietnicę błogosławieństwa na najdalsze pokolenia.

Św. Paweł w Liście do Rzymian rozważa tajemnicę Bożej miłości do całej ludzkości i każdego człowieka. W subtelnym nawiązaniu do epizodu Abrahama ofiarowującego Bogu własnego syna św. Paweł uwypukla miłość Boga, „który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał”. Znamienne, że powstrzymawszy rękę Abrahama, ojca Izaaka, przed zadaniem śmiertelnego ciosu synowi, Bóg Ojciec nie powstrzymał ręki oprawców przybijających do krzyża Jego Syna.
    Starotestamentowa „Aqeda” odsłoniła wtedy swoje pełne znaczenie, a stało się to na Kalwarii, w bliskim sąsiedztwie wzgórza Moria, na którym Abraham złożył ofiarę z miłości i gdzie później została wybudowana świątynia jerozolimska.
    Skoro tak wielka jest miłość Boga, to śmierć Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, na krzyżu stanowi zapowiedź usprawiedliwienia i zbawienia wszystkich, którzy Mu ufają.

Czytanie z Ewangelii według św. Marka kieruje wzrok ku innej górze – górze Przemienienia Pańskiego. Chodzi o górę Tabor, na którą od wieków wstępują chrześcijańscy pielgrzymi.
    Jezus wziął ze sobą trzech wybranych uczniów – Piotra, Jakuba i Jana, którzy po przybyciu do Jerozolimy mieli być najbliższymi świadkami Jego cierpienia i męki. Ukazując im perspektywę życia wiecznego, chciał, by przygotowali się na dramat, który ich czekał. Próba, którą mieli przejść w Getsemani oraz podczas procesu Jezusa przed Sanhedrynem i Piłatem, a także podczas Drogi Krzyżowej i ukrzyżowania, została poprzedzona ukazaniem radykalnie nowej rzeczywistości.
    Gdy widzenie się skończyło, uczniowie Jezusa otrzymali polecenie, „aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych”. Dopiero Zmartwychwstanie miało odsłonić najgłębszy sens misterium Wcielenia Syna Bożego i Krzyża. Przemienienie Jezusa stanowi zapowiedź i zadatek Jego zmartwychwstania.
    Abraham wierzył, że zawsze, a więc i po śmierci, ostatnie słowo należy do Boga. Jezus Chrystus, przemieniając się i zapowiadając swoje zmartwychwstanie, potwierdził wiarę Abrahama. Dlatego wraz ze starotestamentowym psalmistą śpiewajmy: „W krainie życia będę widział Boga”.

Ksiądz profesor Waldemar Chrostowski

ZA: Tygodnik Katolicki „Niedziela”





Święty Kazimierz

4 marca
Święto Św. Kazimierza Królewicza

Oderwanie serca od radości doczesnych nie oznacza lęku przed nimi ani tym bardziej pogardy. To walka o mądrość i rozsądek. Św. Kazimierz, syn króla Kazimierza Jagiellończyka, w taki właśnie sposób przeżywał ducha wyrzeczenia. Zaangażowanie w sprawy publiczne (wspierał ojca w sprawowaniu rządów) potrafił w umiejętny sposób połączyć z głębokim życiem duchowym. Odkrył sekret przyjaźni z Chrystusem, która jest życiodajną więzią miłości. Trwanie w tej więzi stało się źródłem duchowej płodności św. Kazimierza.

Wojciech Jędrzejewski OP, "Oremus" Wielki Post 2009, s. 29







GORZKIE ŻALE

CZĘŚĆ PIERWSZA

Pobudka

Gorzkie żale przybywajcie, serca nasze przenikajcie.
Rozpłyńcie się me źrenice, toczcie smutnych łez krynice.
Słońce, gwiazdy omdlewają, żałobą się pokrywają.
Płaczą rzewnie aniołowie, a któż żałość ich wypowie?
Opoki się twarde krają, z grobów umarli powstają.
Cóż jest, pytam, co się dzieje? Wszystko stworzenie truchleje!
Na ból Męki Chrystusowej żal przejmuje bez wymowy.
Uderz, Jezu, bez odwłoki, w twarde serc naszych opoki!
Jezu mój, we krwi ran swoich, obmyj duszę z grzechów moich!
Upał serca swego chłodzę, gdy w przepaść Męki Twej wchodzę.

Intencja

Przy pomocy laski Bożej przystępujemy do rozważania Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa.
    Ofiarować je będziemy Ojcu Niebieskiemu na cześć i chwałę Jego Boskiego majestatu, pokornie Mu dziękując za wielką i niepojętą miłość ku rodzajowi ludzkiemu, iż raczył zesłać Syna swego, aby za nas wycierpiał okrutne męki i śmierć podjął krzyżową.
    To rozmyślanie ofiarujemy również ku czci Najświętszej Maryi Panny, Matki Bolesnej oraz ku uczczeniu Świętych Pańskich, którzy wyróżniali się nabożeństwem ku Męce Chrystusowej.
    W pierwszej części będziemy rozważali, co Pan Jezus wycierpiał od modlitwy w Ogrójcu aż do niesłusznego przed sądem oskarżenia.
    Te zniewagi i zelżywości temuż Panu za nas bolejącemu ofiarujemy: za Kościół święty katolicki, za najwyższego Pasterza z całym duchowieństwem.

Hymn

Żal duszę ściska, serce boleść czuje, gdy słodki Jezus na śmierć się gotuje.
Klęczy w Ogrójcu, gdy krwawy pot leje, me serce mdleje.
Pana świętości uczeń zły całuje, żołnierz okrutny powrozami krępuje.
Jezu tym więzom dla nas się poddaje, na śmierć wydaje.
Bije, popycha tłum nieposkromiony, nielitościwie z tej i owej strony.
Za włosy targa; znosi w cierpliwości, Król z wysokości.
Zsiniałe przedtem krwią zachodzą usta, gdy zbrojną żołnierz rękawicą chlusta.
Wnet się zmieniło w płaczliwe wzdychanie, serca kochanie.
Oby się serce we łzy rozpływało, że Cię, mój Jezu, sprośnie obrażało,
Żal mi, ach, żal mi ciężkich moich złości, dla Twej miłości.

Lament duszy nad cierpiącym Jezusem

Jezu, na zabicie okrutne, cichy Baranku, od wrogów szukany, Jezu mój kochany!
Jezu, za trzydzieści srebrników, od niewdzięcznego ucznia zaprzedany, Jezu mój kochany!
Jezu, w ciężkim smutku żałością, jakoś sam wyznał, przed śmiercią nękany, Jezu mój kochany!
Jezu, na modlitwie w Ogrójcu, strumieniem potu krwawego zalany, Jezu mój kochany!
Jezu, całowaniem zdradliwym, od niegodnego Judasza wydany, Jezu mój kochany!
Jezu, powrozami grubymi, od swawolnego żołdactwa związany, Jezu mój kochany!
Jezu, od pospólstwa zelżywie, przed Annaszowym sądem znieważany, Jezu mój kochany!
Jezu, przez ulice sromotnie, przed sąd Kajfasza za włosy targany, Jezu mój kochany!
Jezu, od Malchusa srogiego, ręką zbrodniczą wypoliczkowany, Jezu mój kochany!
Jezu, od fałszywych dwóch świadków, za zwodziciela niesłusznie podany, Jezu mój kochany!
Bądź pozdrowiony, bądź pochwalony! Dla nas zelżony i pohańbiony!
Bądź uwielbiony, bądź wysławiony! Boże nieskończony!

Rozmowa duszy z Matką Bolesną

Ach, ja Matka tak żałosna, boleść mnie ściska nieznośna, miecz me serce przenika.
Czemuś, Matko ukochana, ciężko na sercu stroskana? Czemu wszystka truchlejesz?
Co mię pytasz? Wszystkam w mdłości, mówić nie mogę z żałości, Krew mi serce zalewa.
Powiedz mi, o Panno moja, czemu blednieje twarz Twoja? Czemu gorzkie łzy lejesz?
Widzę, że Syn ukochany, w Ogrójcu cały zalany, potu krwawym potokiem.
O Matko! źródło miłości, niech czuję gwałt Twej żałości, dozwól mi z sobą płakać!





Codzienny kalendarz historyczny:

1578Ustanowienie Trybunału Koronnego – najwyższej instancji sądowniczej Rzeczypospolitej. Zadaniem tej instytucji było rozpatrywanie apelacji od wyroków sądów niższego szczebla, czyli sądów marszałkowskich, ziemskich, podkomorskich i grodzkich.
1831Korpus gen. Józefa Dwernickiego zajął Lublin i Zamośċ.
1845Stany Zjednoczone zaanektowały należący do Meksyku Teksas.
1888W Odessie urodził się Kazimierz Fabrycy, generał. Służył w Legionach Polskich, w latach 1926–1934 był wiceministrem spraw wojskowych, podczas wojny obronnej w 1939 r. dowodził armią „Karpaty”; służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.
1893We Florencji zmarł Teofil Lenartowicz, poeta, rzeźbiarz, nazywany lirnikiem mazowieckim.
1918Rząd sowiecki przyjął warunki pokoju podyktowane przez Niemców w Brześciu Litewskim i podpisał traktat pokojowy z państwami centralnymi. Na jego mocy ziemie polskie pozostały pod okupacją niemiecką i austro–węgierską.
1919Polskie oddziały zostały oblężone we Lwowie w wyniku wznowienia ofensywy przez armię ukraińską.
1921W Bukareszcie podpisano polsko–rumuński sojusz wojskowy. Obie strony zobowiązały się udzieliċ pomocy, „gdyby jedna z nich, bez dania powodu ze swojej strony została zaatakowana na swoich granicach wschodnich”.
1947Wyrokiem sądu w Warszawie na karę śmierci za zbrodnie wojenne został skazany gubernator dystryktu warszawskiego Ludwig Fischer.